Ben ondokuz yaşındaydım öldüğümde

[Asude]

ben ondokuz yaşındaydım öldüğümde
daha ayaklarım yere basmamıştı konmamıştı aşkın adı..
gözlerim bir dilberin gözlerine bir karış mesafeden dahi bakmamıştı..
ve genzime inmemişti hiç yar kokusu
bir dağ ceylanı yayla kekiği aklımı başıman almamıştı..

ben ondokuz yaşındaydım öldüğümde ondokuzundaydım
şimdiye kadar söylenmiş tüm yalanlar gözlerimin önüne serildiğinde.
gerçek gibi görünen yalanların ve yalan gibi görünen gerçeklerin
sahiciligi serldi önüme.
ondokuzundaydım tüm doğruları gönül gözüyle gördügümde..

ben ondokuzumdaydım öldüğümde
daha saçlarıma ak düşmemişti babamın başı düştüğünde öne.
kırışıklık değmemişti yüzüme ne ayaklarım asker botuna girmiş,
ne de başım yaslanmıştı yar göğsüne...

ben ondokuzundaydım öldüğümde.
belkide herkes öldüğü ben dirildiğimde..
ölüm bile anamın feryadı kadar canımı acıtmamıştı.

köyün genç ve bekar kızları taşıdı tabutumu.
olaki birinde gönlüm kalmıştır diye.

hiç olmazsa gittiğim yerde ruhum huzur bulsun diye
köyün genç ve bekar kızları taşıdı beni musalladan öteye.
ve en çok içlerinden biri ağladı adı safiye.

ağlama canım ağlama anam
dünya fanidir hayat yalan
ne kaybettiğine üzül nede yan yıkıl
ne de kazandığına gül hiç bir zaman..

köyün genç ve bekar kızları taşıdı beni musalladan öteye.
olaki birinde gönlüm kalmıştır diye.
meğer ne çok mezar varmış bu köyde.
kim bilir kaç meçhul sevgili ve kaç yarım hikaye

hiç dokunma sakın bizimkine hasrete ve sevdaya doymamış bir hayat işte
her mezar yaralı güllerin ıssız aşk tepecikleri
her tepecikte bir uludağın dumanlı gölgesi
yazık ki bir avuç topraktı işte yaşadığının nihayeti

her ölüm aşktan inan
enfaktüs kalp şeker külliyen yalan
son nefeste unutamadığınsa zira canan canan canan...

ağlama canım ağlama anam
dünya fanidir hayat yalan
ne kaybettiğine üzül nede yan yıkıl
ne de kazandığına gül hiç bir zaman
 
Uğur Arslan
   

[zeynep88]

sevdiğim şiirlerden biridir sağolasın asude