***AFFETMEK***

[aklıkıt]

Lise öğretmeni derste öğrencilerine şöyle der:
"Yarın hepiniz birer plastik torba ve beşer kilo patates getireceksiniz!"

Ertesi sabah hepsinin sıralarının üzerinde patatesler ve torbalar hazırdır.

Ögretmen :
"Şimdi, bugüne kadar affetmeyi reddettiğiniz her kişi için bir patates alın, o kişinin adını o patatesin üzerine yazıp torbanın içine koyun!"

Bazı öğrenciler torbalarına 3'er-5'er tane patates koyarken, bazılarının torbası neredeyse ağzına kadar dolmuştur.

Öğretmen :
"Bir hafta boyunca nereye giderseniz gidin, bu torbaları yanınızda taşıyacaksınız. Yattığınız yatakta, bindiğiniz otobüste, okulda hep yanınızda olacaklar."

Aradan bir hafta geçer. Hocaları sınıfa girer girmez, öğrenciler şikayete başlarlar:
"Hocam, bu ağir torbayı her yere taşımak çok zor.
Hocam, patatesler kokmaya başladı.
İnsanlar tuhaf bakıyorlar, hem sıkıldık hem yorulduk...."

Öğretmen :
"Görüyorsunuz ki, affetmeyerek asıl kendimizi cezalandırıyoruz. Kendimizi ruhumuzda ağır yükler taşımaya mahkum ediyoruz. Affetmeyi karşımızdakine bir iyilik olarak düşünüyoruz.."

Aslında affetmek en başta kendimize yaptığımız bir iyiliktir.

[s_e_n_a]

cok güzeldi..emegine saglik...

[aklıkıt]

teşekkürler....

[gözyaşı]

Emeğinize sağlık kardeşim. Çok güzeldi.

[aklıkıt]

yorumunuza çok teşekkürler........Ya Rabbi! Doğruyu doğru olarak bize göster ve ona uymak için kuvvet ve kudret ver.Bu duada çok güzel.....