Efendimiz’in Mescidi

[firdevs27]

Efendimiz’in (asm) Mescidi

 


Peygamber Efendimiz’in (asm) Mescidi, sâdece mescid değildi: Ma‘beddi: Herkes ibâdetini cemâat hâlinde orada yerine getirirdi.
Mektebdi: Müslümanlar, Ashâb-ı Suffa’daki husûsî muallimlerden yazı ve kırâat öğreniyorlar, ilmihâl bilgileri alıyorlardı.
İrşâd yeriydi: Hutbeler, vaazlar, dinî sohbetler orada yapılırdı.
Buluşma yeriydi: Müslümanlar mescide her seferinde sâdece ibâdet için gelmezler. Buluşmak, konuşmak üzere de gelirler, mes’elelerini hâllederlerdi.
Merâsim yeriydi: Resûlullâh (asm) nikâhın i‘lân edilmesini ve mescidde yapılmasını emrederdi.
İstirâhat yeriydi: Rivâyetler, Resûlullâh (asm) zamanında kaylûle denen öğle uykusunu uyumak üzere bir kısım sahâbenin mescidde uzandıklarını göstermektedir.
Mahkemeydi: Bir kısım da‘vâları Resûlullâh mescidde hükme bağlamıştır.
Misâfirhâneydi: Yabancı elçilerin kabûl edildiği, ağırlandığı, İslâm’ın onlara öğretildiği yerdir.
Kültür Eviydi: Efendimiz’in (asm) mescidi daha geniş ma‘nâda kültür faaliyetleri, edebî yarışmalar için de kullanılmıştır. Orada şâirler şiir okuyarak, hatipler konuşma yaparak yarışırlardı. Hattâ Peygamberimiz’in (asm) husûsî şâiri Hassan ibn-i Sâbit için bir şiir kürsüsü mescide koydurmuştu.
Abdest alma yeriydi: Resûlullâh’ın (asm) mescidin içinde abdest aldığı rivâyetlerde gelmiştir.
Mescidde yemek: Resûlullâh (asm) fakirlerin yemesi için mescidin direklerine hurma salkımları astırmıştır.
Mal taksîm yeriydi: Taşradan gelen zekât ve sadaka mallarını, ganîmeti, mescidde taksîm etmiştir. 

Kütüb-i Sitte Tercüme ve Şerhi