Beklerim bıkmadan ,hazan olsa da.
Ağarmış ,bembeyaz saçlarınla gel...
Gönül yaprak döktü,bağ bozumunda,
Güllerin solsa da dikenlerinle gel...
Ne çıkar gülmeyi unutsa yüzün ?
Dünyayı kavuran ahlarınla gel.
Aşinası olduk biz artık hüznün,
Derdinle ,gamınla,feryadınla gel.
Çekerim kahrını,mihnetinle gel,
Bağışladım ama,iffetinle gel.
O çatık ,öfkeli kaşlarınla gel,
Gel beni öldüren saçlarınla gel...
Benim ahuzkarım Mecnun'da yok
Sinemi dağlayan gözlerinle gel.
Dilin iğne olsun ,kirpiklerin ok,
Beni benden alan efsununla gel.
Gel eğer kaldıysa zerre vefadan,
Bütün çilerleri çekip arkandan,
Mustarip olsa da,gönül kahrından,
O saf,o tertemiz edalarla gel.
Eğer duruyorsa gönlün yerinde?
Sevgim yüreğinin en derininde...
Beni büyüleyen o gözlerinle,
Kalbine ,sevdamı işleyerek gel...
Öyle muhteşem ki yürekte kalen,
Ne yap yap,o kale yıkılmadan gel.
Kır şu inadını isteniyorken,
Bırak isyanını ,imanınla gel.
Bu daveti kaçırırsan ömrümde,
Ulaşır o haber günün birinde,
Asude günleri derler gönlünde,
Kalbine gömdüğün hüzünlerle gel...
Belki bulmuşsundur,sen seni sende,
Bahçenden vefalı güllerden der de,
Rahatça uyusun,dersen kabrinde,
Mevla'ya sunulan dualarla gel.
Ahmed Günbay YILDIZ...
Gönderen