Çalışan Annelerin Dikkatle Okumaları Gereken Duygulu Bir Hikaye

[BeRzA]

      Anne ve Babası Bankada Çalişan Bebeğin Hüzünlü Dünyası
 Ailenin tek ve son bebeğiydi.18 aylık olunca konuşmaya başlamış ve söylediği ilk kelime, hayatta en çok sevdiği kişininki olmuştu:ANNE.
 Bebek aynı bedenin bir parçası olduğunu idrak edemiyorduama onu canı kadar sevdiğini ve onsuz yapamayacağını çok iyi biliyordu.Hele hele ya Rabbi, sütünü içtikten sonra onun sıcacık kolları arasında uyumak ve uyandığında yine onu başucunda görmek ne doyulmaz bir saadetti!
 Bebeğin mutluluğu fazla uzun sürmedi.Annesi onun masraflarını bahane ederek babasının ''şef'' olduğu bankada işe başlamıştı ve ''erkeklere taş çıkaran yaman iş kadını'' olmuştu.Artık yavrucak, sabahları gözünü açtığında kendisini öpücüklere boğan gül kokulu annesinin yerine, plastik kokulu bir ciklet çiğneyen ve ''dadı'' olduğunu söyleyen kara-kuru bir kadınla karşılaşıyordu.

[BeRzA]

 Bu durumda çocuğun yapabileceği tek şey,avazı çıktığı kadar bağırıp ağlamaktan ibaretti.Fakat gözüne dadıdan çok cadı gibi görünen bu kadının kemikli parmaklarıyla attığı ustalıklı çimdikler onu doğduğuna pişman ediyordu.
 Bebek bir ay zarfında diğer çocuklardan farklı olarak ağlamamayı öğrenmiş, annesine kavuşacağı saatlere kadar dadısıyla birlikte TV seyretmeye alışmıştı.
 Babası nüfus artışını ''memleketin geleceği için bir tehlike''saydığından oldum olası bebeğe soğuk davranır ve ara sıra uzaktan laf atmanın dışında  ona pek yüz vermezdi.Bu sebeple yavrucak tek tesellisi olan annesinin dönüşünü dört gözle bekler,kucağına atılmakta gecikmemek için dış kapının yanında oyalanırdı.Fakat artık buram buram sigara dumanı kokan annesi gelir gelmez ev işlerine koyulur,onu alelacele doyurduktan sonra kendi odalarından çıkartıp  yan odaya aldıkları yatağına bırakırdı.Bebek bu durumda yine ağlamaya çalışır ve eskiden anneciğinden duyduğu o güzelim ninnileri mırıldanarak uykuya dalardı.

[BeRzA]

 Bebek 2 yaşına bastığında annesi ona kafesinde zıplayıp duran bir muhabbet kuşu hediye etti.Artık yavrucak asık suratlı dadısının yerine onunla konuşuyordu.''Anne bankaya gitti,anne bankaya gitti!''diyerek şikayette bulunuyordu.Anne ve babası bu isabetli hediyelerinden dolayı yavrularının YALNIZLIK çekmediğine inanıyor, bu yüzden yeni aldıkları arabanın taksitlerini kolaylaştırmak için tatil günelerinde de mesai yapıyorlardı.
 Kuş belki de ayrı bırakıldığı sevdiklerine kavuşabilmek gayretiyle günün birinde kafesin açık bırakılan kapısından uçup gitti.Son arkadaşını kaybeden bebeğin onu yakalamak için uzanan elleri havada kalmış,uzun zamandır dökülmeyen göz yaşlarıinci taneleri gibi ardı ardına sıralanmıştı.Kuşun uçtuğu yöne doğru mahzün mahzün bakarken şöyle mırıldandı bebekcik:
 ''KUŞ DA BANKAYA GİTTİ, KUŞ DA BANKAYA GİTTİ.''   

[rky_]

ayy kıyamammm 

[LETAİF]

gerçekten çok güzel bir yazı teşekkürler. çoçukların dünyasında anneden uzak kalmanın  ,anne özleminin nekadar derin yaralar açtığını ,çok güzel anlatan bir yazı sağolasın kardeşim..

[BeRzA]

ben teşekkür ederim zahmet edip okuduğunuz için.Asıl siz saolun.

[deli_prof]

gerçekten çok güzel bir yazı teşekkürler. çoçukların dünyasında anneden uzak kalmanın  ,anne özleminin nekadar derin yaralar açtığını ,çok güzel anlatan bir yazı sağolasın kardeşim..

[BeRzA]

okuduğunuz için ben teşekkür ederim....

[kardelen54]

kıyamam o bebişeee...

çocuğun dünyaya gelmesi değildir önemli olan!
onu büyütmek, iyi yetiştirebilmektir anne ve babanın görevi yoksa ne kolay tut bir dadı yedirsin, içirsin, büyütsün... ya sonrası? !!!

umarım bu olaylar yazılarda kalır ya