Recep Ayına Saygı

[verd-iebyaz]

  Beyt-i maktis'te bir kadın vardı; ibadet taatla vaktini geçirirdi. Recep ayı geldiği zaman da, o aya tazim için, hemen her gün, on bir kere ihlâs-ı şerif okurdu.Yine Recep ayı geldiği zaman, ipekli elbizelerini çıkarır, eski bir elbise giyerdi.

  Yine bir Recep ayı idi, hastalandı; oğluna vasiyet etti ki: Kendisini bu eski elbise ile kefenleyip gömsün.
  Ne var ki, insanlara gösteriş için oğlu, onu güzel kumaşlarla kefenleyip gömdü.

   Onu kefenleyip gömdüğü günün gecesinde, şöyle bir rüya gördü:
  -Oğlum neden vasiyetimi tutmadın, bunun için senden razı değilim.
   Bağırarak uykudan uyandı. Hemen anasının kabrini açtı; gördü ki:
Kabrinde yok.
   Şaşırdı, çok çok ağladı; sonunda şöyle bir ses duyuldu:
  - Bilmiyor musun, bir kimse Recep ayına saygılı olur ise.. o kimse, kabrinde tek başına bırakılmaz.