Resimlerin Görüntülenmesine Izin VerilmiyorResimleri Görebilmek Için
Üye Ol veya
Giris YapYüzümüzü sulara bıraktık
hayallerimizi sıvası dökülmüş duvarlara
önce miydi, sonra mıydı,
kar mıydı?
yağmur muydu?
bilemedik?
üşüdükçe içimize çöktü sis...
Hep sancısını çektik kahreden yılların
ne giysek yakışmıyor hüzünden başka
eğilip bakmaya korktuğumuz,sahipsiz bir mezar içimiz.
her akşam tanımadığımız bir hicran
görmediğimiz bir ıstırap çalıyor kapımızı...
Kalbimizi bir vefasız,
ömrümüzü bir hayırsız aldı
hayatın çıkmazında hep teselli aradık
buruk gülümsemeler dindirebilir mi hüznü ah! Can?
kime ne verebiliriz ki,
gönül mü?
ömür mü?
can mı?
mal mı?
yok yüreğimizden başka servetimiz
Her baktığımız göz yuttu gönlümüzü
hançerini sapladı her tuttuğumuz el...
nereye gidebiliriz ki yüreğimizden başka
sokaklar çıkmaz sokak ömrümüzde
Çıktığımız her yolculukta
düştüğümüz her kalabalıkta
ıssız bir kıyıda üşüdü gözlerimiz
alıp yalnızlığımızı bastık bağrımıza
içimiz kanaya kanaya
Yetimdik mevsimlerin koynunda, yaralıydık
acılarla yattık, acılarla kalktık
bir ömür acılara acılar kattık,
kurudu gözpınarlarımız,
karanlığı siper edip gözlerimize
yüreğimizle ağladık.
Kimsesiz bir çocuğun yüreğine çizip resimlerimizi
kayıp mezarlara gömdük, yüzümüze siper ettiğimiz gülüşleri
ve kaygılarımızı yükleyip sevdalı bir kuşun kanadına
ardında el açıp aşka ve acıya ağladık
Hep yüreğimizde saklı tuttuk sevgimizi,
gözlerimizde, yüzümüzün hüznünde saklı tuttuk...
gökyüzünü doldurup soluğumuza
isyanımızı kilometrelere zincirleyip
kayıp bir vadide idam ettik geçmişimizi
Yitirdik güzelim ümitlerimizi
yitirdik ömrümüzde ne varsa yaşama dair
gidenler dönmedi ah! Can
solgun bir güz bahçesi renginde
boynu bükülü gelincikler gibi kaldık
yaralı uçurumları birer birer koşarak
boş yere yollara baktık, türküler yaktık
kurudu gözpınarlarımız, yüreğimizle ağladık.
Gurbet ki, kahreden yanımız
acılara gömdüğümüz isyanımız
derdimizi kime nasıl anlatırız, kimimiz var ki, ah! Can
lime lime yüreğimiz,
ilmik ilmik gözyaşlarımızdan başka…
Hasret ki, göçmen kuşların kanadında taşıdığı
gamdan bir dağ gibi oturmuş gözlerimize...
buruk gülümsemeler dindire bilir mi hüznü ah! Can?
kime ne anlata biliriz ki,
ağızdan çıkan her söz yaralıyor yüreğimizi....
Nuri CAN
Gönderen