Ey yüceler yücesi!
Ey merhameti bol RABBİM!
İnsan niçin yaratıldığını unuttu da şimdi azdıkça azıyor!
Gariban, suçsuz, temiz yürekli dinlemeden ahlaksızca can yakıyor,
Yüreğinde sen korkusu kalmamış,
Kahpeleşmiş kalbini iblis oyuncağı sarmış,
Yürekler kor kor,
Analar, babalar, kardeşler, dostlar gözü yaşlı,
O, azgınlığın pervasız semalarında edepsiz kahkahalar atıyor.
Kaybettiklerine üzülmüyor kaybı bilir sanki
Gelecekten sorsan dünyayı o yarattı ve hep varolucak, güç hep onda,
Nefsinin kör ettiği ahmak-ı beşer oysa,
Her fiilin bir karşılığı vardır mutlak senin nazarında,
Kaçış yok!
Hangi yoldan gitse varışlar aynı yöne,
Şüphesiz ilahidir varılacak rota.
Huzur senin huzurundur ey yüceler yücesi!
Huzurunda bize de bir yer ver,
Huzursuz bırakma bizi!
İhsan senindir ey merhametin kalbi!
İhsan buyur da ilhamınla sabrımızı bol eyle,
İnişler ve çıkışlar senindir Allahım!
Gücümüz artır, koru bizi böyle sapık nefislerden
Ve sapıklığa esir düşmüş beşerlerden, yokuşumuzu düze çevir yol eyle!
“Şüphesiz insan hırslı yaratılmıştır lakin namaz kılınlar müstesna” buyurdun Allahım!
Bizleri ibadet-i huzurumuzda daim eyle!
Sahih eyle!
Süphesiz sen dilediğine verensin Allahım!
Şüphesiz sen sana gelene, senden dileyene verensin!
Kimbilir ne canlar ızdırapta tende,
Gözümüzün görmediği kulağımızın duymadığı ne canlar vardır hayasız, kahpelerin elinde,
Ama senden gizli yok!
Sen kalplerdekini de dışa vurduklarını da bilensin Allahım!
Nurlu esman hürmetine Allahım! İsmi azamın hürmetine!
Sen ki “ Alemleri Hz. Muhammedin, İbrahimin ve İsmailin yüzü suyu hürmetine yarattım” diyensin Allhım!
İki cihan selveri can Muhammedin, İbrahimin ve İsmailin hürmetine Allahım onları kurtar içinde bulundukları zulümlerden!
Ateş düştüğü yeri yakar biliriz, ızdırapları da çeken bilir, ızdırapları beterdir şimdi ölümlerden!
Sahibimiz sensin Ey her derde deva! Dua dua sanadır bu yakarışlar sana hamdü senalar yüreklerden!
Amin,
Gönderen