Aşağıdaki soruları yazarken, önce kendime sordum...
Siz de samimiyetle kendinize sorup, düşünür müsünüz?
1 – Allah’ı seviyor musunuz; her şeyden çok mu?
2 – Allah sizi seviyor mu?
3 – Siz Allah’ı sevmeden, O’nun sizi sevmesini bekler misiniz?
4 – Allah kendisini sevdiğini iddia edenlere bu iddiasını ispat etmeye çağırıyor, bunu isbat etmenin yolu nedir?
Bu soruların cevabını bulmak için Âl-i İmran Sûresi 31. Âyete bakalım:
(Resûlüm!) De ki: Eğer Allah'ı seviyorsanız bana uyunuz ki Allah da sizi sevsin ve günahlarınızı bağışlasın. Allah son derece bağışlayıcı ve esirgeyicidir.
O’nun hayattan beklediği şeyleri mi bekliyoruz?
O’nun kıldığı gibi mi namaz kılıyoruz, yoksa namazımız hiç mi yok?
O’nun yediği gibi mi yiyoruz, yoksa bir ölçümüz yok mu?
O’nun gibi mi gülüyoruz?
O’nun ağladığı şeylere mi ağlıyoruz?
O’nun derdi, kaygısı Allah idi, ya bizim?
O’nun gibi mi eşimize davranıyoruz?
O’nun gibi mi çocuğa hoşgörülüyüz?
O’nun gibi mi komşuluk yapıyoruz?
O’nun konuştuğu edeple mi konuşuyoruz?
O’nun okuduğu, anladığı, yaşadığı Kur’an’ı yol gösterici ediniyor muyuz?
O’nun sevdiklerini bırakın sevmeyi, tanıyor muyuz ki?
O’nun adaletle hükmetmesi gibi mi hükmediyoruz?
O, Allah’ın Kitabından başka hakem tutmazken, biz kimleri hakem belirliyoruz?
O’nun dostu, Allah ve mü’minlerdi; biz kimleri dost ediniyoruz?
O’nun gibi mi ölüme hazırlanıyoruz?
Kısacası Resulullah’a hayatımızın her alanında uyuyor muyuz?
Yoksa gafletle uyuyor muyuz?
BİSMİLLAH DEMEK İÇİN ŞİMDİ DEĞİLSE, NE ZAMAN?
Oğuz Bakar
[/i]
Gönderen