|
hak yolcusu
|
 |
« : Ekim 28, 2008, 23:09:40 » |
|
HAYAT..
Bir Gün Yollarımız Ayrılsa Da Ve Ben Bir Yerlerdeysem, Seni Görme Olanağım Olursa, Boşa Geçirilmiş Bir Yasam Gördüğüm Her Sefer Nasıl Üzüldüysem Öyle Üzüleceğim, Aşk Yürüyüşünü Tamamlayamamış Bir Yasam Beni Hüzünlendirir. Kendine Dikkat Et.
Hayatta Yanlışların Yerine Doğruları Koymak İstediğinde Sunu Anımsa: Yapılacak İlk Devrim İnsanin Kendi İçinde Yapacağıdır, Evet İlk Ve En Önemli Devrim Budur. İnsan Kendi Hakkında Bir Düşünceye Sahip Değilken, Ne İstediğini, Hayattan Ve İnsanlardan Ne Beklediğini Bilmiyorken Bir Düşünce Uğruna Savaşmak Yapılabilecek En Tehlikeli Şeylerden Biridir.
Hayatini Basitleştirme Ve Ucuz Zevkler Uğruna Harcama Onu. Hayat İlkbaharda Dağlardaki Karların Erimesi Kadar Çabuk Sona Erer. Anlamadan Bitiverir. Yaşadığımız Her Saniye Bize Bahşedilmiş Birer Mucize Olsa Gerek. O Kadar Ki, Geri Alınması Ve Tekrar Yaşanması Olanaksız. Bunu Bil Ve Her Sıkıntılı Anında Bunu Anımsa. Acıları Ve Üzüntüleri, Hayatinin Büyük Bölümüne Yayarak Kendini Yıpratma. Dolu Dolu, Heyecanla, Severek, Sevilerek Yasa.
Sevmekten Ve Çok Sevilmekten Korkma.
Sevmek, En Yüce Değer; Ölesiye, Uçsuz Bucaksız Sevmek. Sevilmekte Bir O Kadar. Sevmenin Güzelliği, Sevilmenin Izdırabında, Sevgisizliğin Sızısı İçimizde Saklı. Bir Gün Arkana Baktığında - Ki O Gün Mutlaka Gelecek - Tüm Benliğini Pişmanlık Kaplamasın. Yapamadıklarının Pişmanlığıyla Değil, Yapabildiklerinin Hazzıyla Yaşlan. Her Zaman Yapılan Yanlış Nedir Bilir Misin? Hayatimizin Ve Hayatımızda Yer Eden İnsanların Hiç Değişmeyeceğini Sanmaktır, Trenin Ray Değiştirmeden Sonsuza Kadar Gideceğini Düşünmektir.
Oysa Kaderin Hayal Gücü Bizimkinden Daha Renklidir. Artık Çıkış Yolunun Kalmadığını Sandığın Bir Durumda, Umutsuzluğun Zirveye Vardığında, Rüzgar Hızıyla Her Şey Değişir, Alt Üst Olur Ve Bir Andan Ötekine Geçerken Kendini Yeni Bir Yaşantının, Yeni İnsanların İçinde Bulursun. Doğru İnsan Ve İnsanlarla Beraber Olmak İse Kaderin Hayal Gücünün Renkliliğine Değil, Tamamen Bizim Seçimimize Bağlıdır. Senin İçin Çırpınan İnsanlara Hak Ettikleri Değeri Ver.
Birileri İçin Çırpınan, Fedakarlık Yapan, Gerçekten Seven İnsanları Yeniden Bulmak Çok Zor. İnsan Elindekilerin Kıymetini Genellikle Bilmez. Onları Kaybedince Değerlerini Anlar. Buna Fırsat Verme, Çok Geç Olabilir. Bir Gün Yolunu Yitirdiğini, Şaşırdığını Hissettiğin Zaman Ağaçları Düşün, Onların Büyüme Biçimini Anımsa. Unutma Ki Yaprağı Gür, Ama Kökü Zayıf Bir Ağaç İlk Güçlü Rüzgarda Devrilir, Oysa Kökü Güçlü Ve Az Yapraklı Ağaçta Can Suyu Bin Güçlükle Dolaşır. Kökler Ve Yapraklar Ayni Ölçüde Gelişmelidir. Çevrendeki İnsanlar Bunu Sağlayabilecek Nitelikte Olmalıdır; Olayların İçinde Ve Üstünde Olmalısın, Ancak Böyle Gölge Ve Sığınak Sunabilir, Ancak Böyle Doğru Mevsimde Çiçekler Ve Meyvelerle Donanabilirsin.
Ve Sonra Önünde Pek Çok Yol Açılıp Sen Hangisini Seçeceğini Bilmediğin Zaman Herhangi Birine, Öylece Girme; Otur Ve Bekle. Hayatına Girecek İnsanları Belirlerken De Buna Dikkat Et. Dünyaya Geldiğin Gün Nasıl Güvenli Ve Derin Soluk Aldıysan Öyle Soluk Al, Hiçbir Şeyin Senin Dikkatini Dağıtmasına İzin Verme, Bekle Ve Gene Bekle. Dur, Sessizce Dur Ve Yüreğini Dinle. Seninle Konuştuğu Zaman Kalk Ve Yüreğinin Götürdüğü Yere Git, Yüreğinin Belirlediği Kişiyi Seç...
|