|
aktarcı
|
 |
« : Ekim 17, 2008, 16:44:40 » |
|
Yalnızlığın pusu kurduğu karanlıklarda yön çiziyorum. Uzak sesler yakınlaştıkça düşlerimi erteliyorum. Hıçkırıklar düğümleniyor boğazımda, içimden çığlık atıyorum geçenin en zor ânına. Yoksa ben, yitirilmiş bir zaman mıyım? "Pişman oldum!" deyişim, gecenin üçünü gösteriyor yine... Her şey yabancı.. yıldızlar ağlıyor hâlime, kayıyor ay buğusu gözlerime. Şimşekler çakıyor ansızın, ardından rahmet sarıyor bütün bedenimi. Alıp getiriyor beni, bir rahmet damlacığı Sen'in gazabını geçmiş merhamet okyanusuna. Yudum yudum içerken, kayboluyorum rahmetinin enginliğinde.
Gönül bigâneliklerle doldu taştı. Ya fânî sevgisiydi kapkara gönlümün sebebi, yahut Sen'i unutuşumun cezası günahlarım... Ve gün ışığını beklerken yöneldim kapına, dilimde tül tül dualarla... Affını mazhar eyle! Kıtmir edalı, boynu tasmalı ama Sana sevdalı kuluna....
Ya Rab! Affını ihsan eyle nur sızmamış her hâlimize. Ağırlığından ezildiğimiz günah defterlerimize. Günbatımlarının kuşattığı aciz sözlerimize, dile getiremediğimiz tövbe yüklü cümlelerimize... Ört üzerlerini Settar isminle çirkinliklerimizin...
Ya Rab! Esirgeme "sevgi" dediğin, o anlaşılmaz kalb anahtarını... Mühürleme tahtını kurduğun şu kalbi sensizlikle. Bizi bize bırakıp, yapayalnız koyma karanlıklarda.
Ya Rab! N'olur günyüzü göster bize, güneşi avuçlayalım sımsıkı. Tüllensin yeniden sevgimiz...
Ya Rab! Ümit bahşet!.. Ümit olsun yeni doğan sabahlarımızın adı... Bir güvercin kanadında, yahut mor menekşe akşamlarda... Buz kesilmiş hayâllerimizin yamacında beklerken, ümit yeşertsin dualarımız. Rüzgârın hâyhûyuna takılıp sararan ömrümüze bir çiğ düşsün ümitten yana. N'olur hiç solmasın ümidin yedi rengi içimizde...
Ya Rab! Unutturma kendini.. unuttur Sen'den gayri her şeyi. Beyhude geçen günlerimizin alaca karanlığında takılıp kaldığımız "mecâzî sevdaları." Şu ritmi bozuk kalb atışlarımıza şifâ sun.. acı veren isyan günlerimize, diz üstü çöktüğümüz kara gecelerimize. Yağmuruna hasret bıraktığınız gönül mevsimlerine... Yalvarıyorum! Rahmetini lûtfet günün birinde.
Ya Rab! Barış lûtfet, sekîneler indir meleklerin nurdan kanatlarıyla, taştan da katı yüreklere... Ve silâh gölgesinde gözyaşı döken masum çocuklara, güzel günler lûtfeyle...
Ya Rab! Dindir içimizdeki acıları. Bembeyaz tebessümler nakşeyle dudaklarımıza.. ölümü değil, umudu bekleyenlere, bugünü değil, yarını arayanlara, güller sunalım ışık süvarilerimizle... Yaşayan değil, yaşatan olalım... Dalgalı denizlerde alabora olanları, tanımadığı sularda yitip gidenleri, sâhil-i selâmete ulaştır. Günyüzü göster bize, güller açsın solgun ve yorgun şehirlerimizde. Rahmetinin serinliğini indir toprağımıza...
Ya Rab! Zaman ve mekânları aşkın bir surette gidelim Peygamber-i Zîşân'ın şefkât iklimine. İklimi sarsın bizi tül tül ve biz gönül kadehlerimizde sunalım dostluğumuzu... Katık edelim gözyaşlarımızı, 'vuslat'ı yaşayalım. Dillerimiz yana yakıla, feryat ederek diyelim ki:
EY ! Tohumları Sümbüllendiren !.. bize yeniden boy verip serpilme fırsatı verir misin ?
EY ! Ancak, Kendisinden Kurtuluş İstenen !.. kurtuluşu başka yerde arayan biz şaşkınlara basiret verir misin ?..aslında bunu hiç haketmesek de..
EY ! Bütün Mahlukata Yumuşaklıkla Muamele Eden !..günahkarlara ceza vermekte acele etmeyen !..her şey olup bitmeden bize, kendimize dönme iradesi ve gücü verir misin ?
EY ! Gurbettekilerin Sahibi !..bu ruh gurbetinden çektiğimiz acıları hafiflet !..
EY ! Çaresizlerin Duasına Cevap Veren !...bizi gerçek dua şuuruyla donat !..istemeyi bilenlerden eyle !
EY ! Herşeyden Daha SEVGİLİ ! Bizi gerçek sevgiyle donat !..sahte sevgiye yüz vermeyenlerden
eyle !..
EY ! Sonsuz İkram Sahibi !..
EY ! Sığınmak İsteyenlerin Sığınağı !.
Bu gurbet ..bu duyarsızlık..bu hissizlik.. bu itilmişlik.. bu sevgisizlik.. bu yıkılmışlık.. bu bu parçalanmışlık çölünde bizi yalnız bırakma !..
EY Sevgililer Sevgilisi !.. EN SEVGİLİ !..
Bizi kendi nefsimizle baş başa bırakma !..
Bizi bize bırakma YA RAB !..
Bizi bize bırakma !..
|
Gönderen