Tevbe

[EBVA]

                    DURSUN  ALİ  ERZİNCANLI ;TEVBE

 evladının acısıyla yanan bir anne kalkıp uzatırsa dergahına titreyen ellerini
  bu tevbemi sunuyorum o ellerle birlikte,
 gecenin bir vakti herkes istediğiyle,sevdiğiyle hemhalken,
 yetim kalmış bir yürek sessiz sessiz ağlarken,
 bakarsa bir an olsun yıldızsız gökyüzüne,
 melekleri inleten bir edayla seslenip Allah derse derinden ve Lebbeyk nidaları gelirse göklerinden,
 o öksüz haykırışa katıyorum tevbemi,
 günahları yüzünden mahkum olur ya insan,
 kimse görmesin diye,görüp gülmesin diye
 kirlenen ellerini kapatır ya yüzüne ve günlerce acıyla inim inim inler ya,
 vicdanından yükselen alev gibi bin sesle uykusuz gecelerin ışıdığı zamanda,
 karanlığın gündüze yakın olduğu zamanda,
 secdelere kapanıp yarabbi ben pişmanım !ben pişmanım !ey rahman!
 diyerek geçer ya kendisinden
 o pişman baygınlığa sunuyorum tevbemi
 ,rahmeti yok etmek için yola çıkan Ömer'in kızkardeşine karşı bazen şefkatli abi,
 bazen güvenli baba hattaboğlu Ömer'in eline bulaştığı kardeşinin kanıyla,
 sonra aynı Ömer'in peygamber nazarını gözleriyle içerken
 günahlara döktüğü inci taneleriyle süslüyorum tevbemi,
 kendisinden başka ilah olmayan Sübhan!
 Zalimlerden oldum ki merhamete muhtacım!
 huzuruna alsanda beni böyle perişan!benim hakkımda olan hükmün başımda tacım!
 simsiyah ve pis köle diye hakaretler var habeşlinin gözlerinde,
 güneş hiç bu kadar batmayı istememiştir!
 çöl serinliğe böylesine hasret duymamış
 ve bir taş pamuk kadar hafif olmayı bu denli istememiştir,
 çünkü bir Bilal vardır ortada ve kucağında bir kaya
 inkar tekliflerine ızdırap yüklü o dil
 taptaze bir ruhla cevabı dillendirir,
 ALLAH BİR! ALLAH BİR!
 kumların üstündeki o simsiyah bedenden dökülen terlerle yıkıyorum tevbemi!
  savaştan dönen nazlı nebi!
 üstü başı toz toprak içinde
 onu bu halde merhamet timsali kızı  Fatımatülzehra görünce;
 gözyaşlarına engel olamaz,
 bir yandan babacığının yüzünü gözünü siler
 bir yandan da anne gibi konuşur;
 ''seni yaradana kurban olayım sana böyle ne yaptılar?''
 Ey Fatıma yakışmasada bu varlık o ismi anmaya
  seni her anışta anne dedim Fatıma annem dedim
 bir menekşem var şimdi ismini hüseyin koydum
 ona her su verişte içimin kerbelası serinler,
 sonra sen sanki tebessüm edersin ötelerden
 senin o güzel ismine katıyorum tevbemi,
 ahhh tayf ! dünya kendi haline bırakılsaydı dönmezdi
 ,iyice yaklaşıp kavururdu dünyayı
 güneş kendi haline bırakılsaydı eğer
 ,toprak parça parça bölünür taif denen noktada dağlar dümdüz olurdu
 O evet deseydi eğer!
 binbir umutla gelen göklerin sevgilisi,yerlerin efendisi ....(04:37) yudumladı
 ve gök ehli ağladı,
  O'na atılan her taş sonsuza kadar mahsun kalıcak,
 O bir evet deseydi sineler çatlayacak,taif yok olucaktı
 ama kanlar içinde;
 ellerini kaldırıp Allah'ım!
  dedi rasul
 ,bir anda herşey sustu,israfil doğruldu,mikail doğruldu,azrailde pür dikkat!ve hüzün cebrail de!
 melekler istihazda işaret bekliyor arş kainatta tek bir ses yok
 çünkü arşa doğru uzanan bu eller,
 MUHAMMED 'E AİTTİ!!
 ve biliyorki alem
 O ne istese olur,sema bilyor ki rededilmez isteği!
 Allah'ım dediyse habib hele acı içinde gözlerinde yaş!baktıysa maveraya;
 kanı donar dünyanın,ukbanın donar kanı,
 açıldı son nebinin nurdan nur dudakları,ve seslendi yarine;
 ''Allah'ım acziyetimi sana şikayet ediyorum sana şikayet ediyorum acziyetimi'',
 kainatı titreten bu şefkat seslenişiyle sunuyorum tevbemi ,
 kendisinden başka ilah olmayan Sübhan!
 Zalimlerden oldum ki merhamete muhtacım!
 huzuruna alsanda beni böyle perişan!
 benim hakkımda olan hükmün başımda tacım!
 Allah'ım günahkar bir sesleniştir bu!
 günahların yükselemeyeceği yüce katına,
 şanın ne yücedir senin ki
 mülk elindedir ve sen herşeye kadr sin,
 kudretin herşeye galiptir ve sen çok bağışlayansın
 ,yedi göğü birbiriyle ahenk içinde yaratan Sensin!
 dünya semasını kandillerle süsleyensin,
 senin ilmin en gizli işlerin bütün  inceliğine nüfuz eder,
 SEN herşeyden hakkıyla haberdarsın,
 haberdarsın benden dünümden bugünümden yarınımdan,
 bir ömrü işte böyle yele verdim savurdum,
 şimdi pişman!perişan gelip dua ya durdum
 ,geçmişi ve geleceği yüreğime aldımda,
 kendimi avuttum,nefsimi unuttum,
 kalbimin cennetinde nefsime uyan Adem o yüce dergahına gözlerimden seslenir!
 ve Nuh toplar kalbimde ne kadar duygu varsa;nefsimin tufanından korumaya çalışır
 İbrahim'in ateşe atıldığı mancınık yüreğimdedir benim!
 Eyyub bana sabreder,
 kendisinden başka ilah olmayan Sübhan!
 zalimlerden oldum ki merhamete muhtacım!
 huzuruna alsanda beni böyle perişan,
 benim hakkımda olan hükmün başımda tacım!
                                                                                                   

[leyya]

 

[deli_prof]

eline emeğine sağlık kardeşim..